در مطلب قبلی به استفاده از نمونه های مختلف پودر و پماد برای جلوگیری از عفونت های مجدد در زخم های اسب اشاره کردیم. جدای از موارد ذکر شده در مطلب گذشته، از اسپریها هم میتوان برای زخمها استفاده کرد.
اسپری
از مزیت اسپری این است که در هنگام مصرف آنها، نیازی به لمس کردن زخم نیست ولی متأسفانه اسبها به دلیل تشخیص صدای آن از آنها متنفرند.
مشکل دیگری که استفاده از اسپری دارد آن است که هنگام پاشیده شدن بر روی پوست، سرد بوده و این سردی ناگهانی در ناحیه دردناک زخم، به همراه صدای عجیب آن موجب انزجار اسبها میگردد. البته میتوان برای جلوگیری از تشخیص صدای آن توسط حیوان قبل از اسپری کردن مقداری پنبه در داخل گوشهای اسب قرار داد و واکنش او را نسبت به این عمل عوض کرد.
مسئله مهمی که کارخانجات تولید اسپری باید روی قوطی تولیداتشان متذکر شوند آن است که اسپری باید از فاصله 12 الی 18 اینچی از پوست پاشیده شود. ولی متأسفانه بسیاری از مردم به اشتباه آنها را از فاصله 3-2 اینچی پوست اسپری میکنند. درست است که با پاشیدن اسپری از فاصله دورتر سطح بیشتری از پوست به ماده آغشته میشود اما در این حالت میتوان تمرکز بیشتری روی ناحیه داشت.
در دستورالعمل استفاده از اسپریها یادآور شده که قبل از مصرف، آنها را به خوبی تکان دهید. اگر این کار را نکنید نیمه اولی که اسپری میشود حاوی غلظت ضعیفی از ماده است و نیمه دوم حاوی غلظت بسیار بالائی از ماده مورد مصرف است.
ذرات معلق درون اسپری پس از مصرف، در دهانه اسپری باقی میماند و خشک میشود از این رو احتمال مسدود شدن دهانه اسپری زیاد است. پس توجه داشته باشید که پس از مصرف اسپری، دهانه آن را به خوبی تمیز کنید.
آنتی بیوتیک ها
حال به بحث در مورد داروهایی که برای زخمهای جلدی مفیدند میپردازیم. همیشه انتخاب اول ما بین مواد ضدعفونی کننده و آنتی بیوتیکها است. تهیه مواد ضدعفونی کننده راحت تر از آنتی بیوتیکها است زیرا این مواد همه جا فروخته میشود ولی آنتی بیوتیکها را فقط از دامپزشکان میتوان تهیه کرد.
آنتی بیوتیکها نسبت به مواد ضدعفونی کننده برتری دارند زیرا از یک طرف باکتریهای آلوده کننده زخم را از بین میبرند و از طرفی دیگر آسیبی هم به بافتهای زخم نمیزنند.
ولی تشخیص مصرف نوع اسپری یا نوع پودری یا کرمی آن بستگی به نظر دامپزشک دارد.
آنتی بیوتیکهای متنوعی برای زخمها وجود دارند. نئمایسین بیشتر به صورت کرم میباشد و تتراسایکلین به صورت ذرات فعال در اسپری آبی رنگ است.
علت رنگ آبی اسپری، ترکیبات افزودنی آن است. از مزایای دیگر اسپریها آن است که تمامی آنها رنگی بوده و موجب رنگی شدن زخم میگردند.
پودرهای مورد مصرف برای زخمها اکثراً از خانواده سولفانامیدها هستند. زیرا این مواد نسبت به آنتی بیوتیکهای دیگر، بسیار پایدارترند و میتوانند در شرایط حرارتی متنوع ویژگی خود را حفظ کنند.
نکته قابل توجه اینکه، کلیه محصولات آنتی بیوتیکی دارای زمان انقضاء هستند، از این رو باید به طور دائم در جعبه کمکهای اولیه خود تاریخ مصرف داروها را کنترل نمائید.
مواد دور نگهدارنده حشرات
شاید بسیاری از مردم از خود سوال کنند که وجود این مواد چه کاربردی میتواند در جعبه کمکهای اولیه داشته باشد. ولی به دو دلیل وجود آنها ضروری است اول اینکه ممکن است اسب شما مبتلا به عارضه سوئیت ایچ باشد و مجبور به سائیدن خود به اطراف شود. شما با استفاده از این دارو مانع خارش او خواهید شد.
دوم اینکه حشرات اغلب به سمت زخم باز جلب میشوند و هنگامی که روی آن مینشینند موجب سوزش زخم شده و اسب را تحریک به خارش و سائیدن ناحیه مربوطه میکنند.
دیگر اینکه حشرات ممکن است روی زخم تخمگذاری کرده و موجب تورم ناحیه گردند. برخی از پودرهای مورد استفاده برای زخمها حاوی مواد دور نگهدارنده حشراتند و بدین ترتیب مصرف آنها در طول ماههای تابستان مفید است.
پانسمانهای زخم
به دلائل مختلفی ممکن است یک زخم نیاز به پوشاندن داشته باشد نکته مهم در اینجا این است که برای پوشاندن زخم باید از پانسمانی استفاده کنید که به زخم نچسبد. به عنوان مثال اگر بانداژ درست روی زخم بسته شده باشد هنگام برداشتن آن ناخواسته لخته ایجاد شده روی زخم با بانداژ کنده میشود که این کار برای حیوان بسیار دردناک است و پس از آن اغلب خونریزی دوباره شروع میشود.
یکی از انواع پانسمانهایی که مصرف آن رایج است پانسمان نچسبی میباشد که متشکل از گاز آغشته به پماد آنتی بیوتیک است.
با مصرف اینگونه پانسمانها با یک تیر دو نشان میزنیم. اول آنکه بانداژ به زخم نمیچسبد، دوم اینکه با آزاد کردن آنتی بیوتیک خود در زخم، در کنترل عفونتها کمک مینماید.
این پانسمانها به صورت بسته بندیهای مربع شکل است که جای بسیار کمی از جعبه کمکهای اولیه را اشغال نموده و وزن بسیار کمی دارد.
یکی دیگر از انواع پانسمانهای کاربردی و خوب، ملولین است که حاوی یک دیواره پلی تنی مخصوص است که به زخم نمیچسبد و اجازه عبور مایع را از دیواره خود میدهد. در پشت این دیواره، لایهای از کتان چسبانده شده که هرگونه مایعی را که از عرض دیواره عبور میکند را جذب خود مینماید.
بسیاری از مردم وسوسه میشوند که ملولین را از سمت لایه کتانی روی زخم بگذارند که این کار بسیار اشتباهی است. از پانسمان ملولین برای کنترل عفونت استفاده نمیشود بلکه موثرترین نقش آن تهیه شرایط ایده آل برای رشد پوست است، که آن را از طریق مرطوب نگه داشتن تدریجی زخم اعمال میکند.
یکی دیگر از انواع پانسمان ها، گرانوفلکس است. که ویژگی آن التیام سریع زخم است، که متشکل از یک لایه نازک گرانولی احاطه شده با نوعی ژلاتین میباشد. این پانسمان به صورت قالب زخم درآمده و به مدت چند روز بدون تغییر در آن میماند.
ترشحات زخم توسط لایه ژلاتین جذب میشود و به حالت چسبنده درمی آید. زخمهایی که با گرانوفلکس پانسمان شدهاند در ابتدا ممکن است کثیف به نظر برسند ولی پس از برداشتن و پاک کردن آن میبینید که زخم چقدر تمیز و خشک است.
پنبه
اکثر مردم در جعبه کمکهای اولیه پنبه دارند ولی موارد استفاده صحیح آن را نمیدانند. مردم فکر میکنند که پنبه یک جاذب رطوبتی خوبی برای زخمها است ولی اینگونه نیست چون الیاف آن در آب از هم جدا میشود.
همچنین در زیر بانداژ هم نباید از آن استفاده کرد چون تمام رطوبت را به خود جذب میکند و هنگام برداشتن آن کرکهای خود را بر روی زخم باقی میگذارد و از هم گسسته میشود. با این حال در تمام جعبههای کمکهای اولیه تان باید حداقل دو بسته یا ترجیحاً سه بسته پنبه 500 گرمی موجود میباشد. چون در مواردی که احتمال شکستن استخوان پا وجود دارد، وجود نوار پنبهای برای بستن عضو ضروری است.
نوارها را به دور پای صدمه دیده محکم بسته و کل این پانسمان را توسط بانداژی محکم میپوشانند. این حجم پنبه و طریقه محکم بستن آن به دور پا عواملی هستند که موجب بی حرکت شدن عضو و استخوان مربوطه آن میگردند.
هیچ گاه و به هیچ دلیل وسوسه نشوید که این پانسمان را باز کنید که مقداری پنبه از آن بردارید چون اگر این کار را کردید دیگر نمیتوانید اطمینانی به بی تحرکی عضو مربوطه داشته باشید.
تامپون یا گاز- پنبه
تامپون پنبه ایست که بطور فشرده بین دو لایه گاز دربر گرفته شه و به صورت نوار است که میتوان آن را بسیار سریع باز کرد و مورد استفاده قرار داد. میتوان آن را با قیچی برید و به آن شکل داد.
مزیت آن بر پنبه این است که از خود کرکی بر روی زخم و دستهای شخص درمانگر باقی نمیگذارد. ولی عیب بزرگی که دارد این است که نمیتواند به شکل خوبی در اطراف مفصلها قرار گیرد و شکل مقصل را به خود بگیرد و یا بر خلاف پنبه نمیتواند شکل مخروطی پا را به خود بگیرد.
