با پیروی از این نکات ساده در مورد نحوه بهتر دیدن یک گام، موانعی را که روی تکنیک شما تأثیر می گذارد، شناسایی کنید…
از 10 نفر بپرسید که چگونه یک گام بهتر را خواهند دید، و 10 پاسخ مختلف دریافت خواهید کرد.
مانند بسیاری از چیزهای سوارکاری، مکاتب فکری مختلفی وجود دارد و هیچ کدام درست یا غلط نیستند.
اگر در تلاش برای رسیدن به فواصل خوب برای پرش از موانع هستید، در اینجا سه استراتژی وجود دارد که میتوانید آن را در خانه امتحان کنید تا قبل از اینکه متوجه شوید، دورهای واضحی را طی کنید.
در اینجا سه استراتژی عالی برای دیدن یک گام وجود دارد…
1. ابتدا روی چهار نعل تمرکز کنید
یک مکتب فکری قوی وجود دارد که اگر چهارنعل و ریتم شما خوب باشد، فاصله ها بهتر خواهد شد.
با این رویکرد، شما واقعاً به دنبال یک گام نیستید.
این تئوری این است که اگر چهارنعل، خط و ریتم به اندازه کافی خوب باشد، فرقی نمیکند که کمی بیش از حد عمیق باشید یا کمی بیش از حد طولانی، زیرا اسب همچنان میتواند به راحتی بپرد.
برای این کار، تمرکز شما همیشه باید روی حفظ یک حرکت خوب، متعادل و ریتمیک با تعامل زیاد باشد.
هنگامی که چهارنعل خوب است، اسب به راحتی می تواند تنظیمات جزئی خود را در جلوی موانع برای بهتر دیدن یک گام انجام دهد.
یک تمرین خوب برای کمک به یافتن یک چهارنعل مناسب چیست؟
موارد زیادی وجود دارد، اما در اینجا یکی آسان است که می توان آن را حتی با اسب های بسیار جوان هم انجام داد.
یک پرش کوچک روی یک دایره 20 متری انجام دهید و به سمت آن حرکت کنید.
فرود بیایید، دوباره به چرخیدن روی دایره تا پرش ادامه دهید و قدم های خود را بشمارید.
سعی کنید هر بار به همان تعداد گام بردارید.
سخت تر از آن چیزی است که به نظر می رسد!
یکی دیگر از گزینه های خوب این است که میله ها را با فاصله 6 گام از هم قرار دهید و فاصله مناسب با آنها را تمرین کنید.
توجه به این نکته مهم است که چهارنعل مناسب همیشه برای هر دفعه یکسان نیست.
نکته اصلی این است که به محض اینکه در خط خود به سمت حصار قرار گرفتید، باید در مورد چهار نعل تصمیم بگیرید –
شکستن ریتم با تصمیم گیری ناگهانی برای حرکت بسیار آهسته یا سریعتر هنگامی که سه قدم از پرش خارج می شوید، جایی است که همه چیز به پایان می رسد.
در یک دور پرش که باید خیلی سریعتر پیش بروید یا به دلایلی از ریتم عادی خود خارج شوید، اغلب باید بپذیرید که این گام ممکن است بینقص نباشد و در این موارد است که نتیجهای را به همراه دارد که میتواند کمک کننده باشد.
2. تصمیم گیری را برای بهتر دیدن یک گام یاد بگیرید
معمولاً (به استثنای مواردی که در هنگام پرش از زمین خارج می شوند!) بهتر است از یک کانتر کوتاه و پرانرژی بیرون بپرید تا بلندتر و صاف تر.
اگر اسب دراز شود، شانس بیشتری برای ضربه زدن به تیرها دارند.
حتی در یک کانتر بسیار رو به جلو، شما همچنان می خواهید احساس کنید که درجاتی از جهش و حرکت سربالایی در مقابل حصار دارید.
اغلب، سوارکاران باید یاد بگیرند که به جای تعقیب وحشیانه به سمت فنس های خود، منتظر بمانند.
ایده منتظر ماندن در حصار به شما کمک می کند تا جهش را تجسم کنید، به خصوص در چند قدم آخر که واقعاً تعیین می کند که پرش شما خوب است یا نه.
انتظار باید نرم و با اتصال خوب باشد تا بتواند با تعادل خوب به پرش برسد و به اسب شما فرصت استفاده از سر و گردن خود را بدهد.
با این حال، شما همیشه نمی خواهید در مسافت کوتاه بروید –
مهم است که اجازه ندهید اسب این عادت را ایجاد کند و سوارکاران گاهی اوقات نیاز دارند به جای یخ زدن و حمایت نکردن از اسب، به فاصله ای که می بینند متعهد شوند.
پای اضافی یا یک نیمه توقف جزئی با شانهها وقتی میدانند که فاصله کم خواهد بود نیاز است.
اگر کانتر به اندازه کافی قوی، به اندازه کافی رو به جلو، به اندازه کافی متعادل و غیره نباشد، این ایده که بتوانید بی سر و صدا اما با قدرت و قابلیت تنظیم منتظر بمانید می تواند یک مفهوم خارجی باشد!
به یک سگ خوش رفتار فکر کنید که در حال پیاده روی است.
آنها همیشه مشتاق رفتن هستند و شما می توانید تنش مثبت را با کمی فشار احساس کنید، اما آنها دستان شما را بیرون نمی آورند و مجبور نیستید آنها را در خیابان بکشید.
3. تمرین، تمرین، تمرین برای پرش
تمرین باعث عالی شدن پرش می شود .
اما بدیهی است که نمی توانید برای انجام تمرین خود پنج بار در هفته از مسافت 1.40 متری بپرید.
اما کاری که می توانید انجام دهید، میله های زمینی فراوان، تمرینات کوچک و – بله – حتی تماشای پریدن دیگران است.
قرار دادن میلهها و توریها تمرینهای بسیار خوبی برای کمک به شما در ایجاد احساس مسافت خوب هستند.
قرار دادن میلههای کانتر با فواصل مختلف به این معنی است که:
میتوانید روی تنظیم گامهای کانتر و یادگیری این که چه چیزی برای اسبتان جهشی مناسب است، کار کنید.
گزینه دیگر این است که یک مسیر کامل از تیرهای زمینی را تنظیم کنید، به طوری که :
بتوانید بر روی خطوط مناسب، ثابت نگه داشتن ریتم، حفظ کانتر در دور پیچ ها و رسیدن به قطب ها با تعادل خوب تمرکز کنید.
به این ترتیب شما تمام زمان مورد نیاز خود را بدون ضربه زدن به مفاصل اسب خود دریافت می کنید.
تماشای پریدن دیگران نیز می تواند مفید باشد، به خصوص اگر آنها درس می خوانند یا سوارکاران با تجربه ای هستند.
مسابقات را تماشا کنید و سعی کنید ببینید که آیا کانتر تغییر می کند، آیا چرخش اشتباه بوده است، آیا می توانید بگویید که آیا اسب قبل از اینکه به آنجا برسد، بلند، کوتاه، یا درست به سمت پرش می رود؟
شگفتانگیز است که چقدر میتوانید فقط با تماشا کردن، گوش دادن و مشاهدهکردن متوجه شوید.
