حال استاد انوشیروان جمالی از این روزهای سوارکاری خوبه؟
این موضوع چند جنبه داره. خاطرم میاد اون دوره که ما کار رو شروع کردیم. فدراسیون و هیات تقویم ورزشی منتشر میکردن که تمام رویدادها و مسابقهها با ذکر زمان و نام مسابقه ذکر شده بود. مسابقهها حداکثر دوازده تا چهارده تا بود و هیات هر هفته برنامه داشت. طی این سالها به جایی رسیدیم که الان در هر هفته دو تا سه تا مسابقه برگزار میشه و این باعث فعالیت و زحمت همگانی و باعث خوشحالیه. در کنار انجام شدن این همه مسابقه و محسنات کنارش مشکلات هم هست. هنر این است که خوبیها را بشناسیم و تلاش بیشتری بکنیم تا بدیها پیش نیاد. جامعه سوارکاری جامعه خوبی است. برو بچههای خوبی هستند و من با دید
خوبی به این برو بچهها نگاه میکنم. امیدوارم به روزی برسیم که نه گلهای داشته باشیم نه مشکلی.
اسب زیباترین مخلوق خدا از زاویه یک گوینده با تجربه میدان چه حیوانی است؟
سوال مشکلی است و بسیار سوال قشنگی است. نمیدونم چی بگم. بگم یه حرمت؟ خدایی راست گفته هر کسی این رو گفته که در وجود این حیوان برکته. البته منسوب کردند این جمله رو به پیامبر. به هر جهت ایشون یا هر جماعتی گفتن بیشتر از این هاست اسب. هم برکت است و هم برکت است و هم برکت.
به اعتقاد من شما یک معلم اخلاق در جامعه سوارکاری هستید. چه قدر اسب در ساختن اخلاق، فرهنگ شفاهی و مکتوب جامعه ما نقش داشته؟درباره حضور اسب در افسانه، حماسه، فرهنگ و فلکلور برامون بگید.
شما میفرمایید اسب در اساطیر، در کتابها، در اخلاق در روزهای زندگی در دیدها هست. به نظرم اسب فراتر از اسطوره هست. در اسطوره نگارش، در اسطوره نقاشی، در کتابها، در آثار تاریخی و هنری و مجموعه نقاشیهای سنتی تصویر این موجود رو میشه دید. با نگاه کردن به اسب انسان به یاد یک سری افسانه زیبا میافته که در دوران کودکی در ضمیر انسان نقش میبنده. این از منظر زیبایی. از نظر کاربرد جنگیش هم میشه گفت مسیر تاریخ رو این حیوون تغییر داده و اگر اسب نبود شاید روزگار و دنیا غیر از این دنیا بود.
ادامه ی این گفتگو را در نسخه کامل مجله اینترنتی شماره شش بخوانید.
