خاطرات، مصاحبه‌ها و گفت‌وگوی اسبی

در جایگاه یک مدیر باشگاه اسب چه زمانی از روز رو ازتون میگیره.‌ من شاهدم روزهای تعطیل هم شما در باشگاه حضور دارید.
اعتقاد دارم مدیریت یک مجموعه سوارکاری باید با حضور فیزیکی همراه باشه. چون شما با یک موجود زنده سروکار دارید که فاقد کلام و گفتار است و فقط با حضور فیزیکی و نظارت بیست و چهار ساعته می‌توان مجموعه را مدیریت نمود.
هیچ وقت دوست داشتید یک مدیر ورزشی نبودید و یک سوارکار می‌شدید؟
سوارکاری را خیلی دوست دارم ولی احساس می‌کنم در قالب مدیریتی بیشتر می‌توانم به جامعه سوارکاری خدمت کنم. البته بر این عقیده‌ام که مدیریت یک مجموعه سوارکاری با مدیریت‌ دیگر ورزش‌ها بسیار متفاوت هست.

فکر می‌کنید تصویری که بقیه سوارکارا از شما دارن چطوره؟ اونا شما رو چطور می‌بینن. شما خودتونو چطور می‌بینین؟
اونایی که منو می‌شناسن می‌دونن من چطور آدمیم. یه چیزایی هم از بعضیا شنیدم که می‌گن سر هومان تو کار خودشه، کاری به کار بقیه نداره. کسی که منو نشناسه فکر می‌کنه من چه آدم سرد و تو خود و بداخلاقی‌ام. حرف نمی‌زنم، نمی‌خندم. بعضیا حتی فکر می‌کنن من خودمو می‌گیرم. در صورتی که اصلا این طور نیست. من دوست دارم حس آرومم رو به اسبام منتقل کنم.

می‌تونیم بگیم تو این ده ساله ما تو دوره طلایی سوارکاری ایران هستیم؟ سه ساله قهرمان کشور ایران تکراری نیست وحسین رضایی امسال بدون مانع زدن قهرمان شد و قبلش فقط علیرضا بختیاری قهرمان بدون خطای کشور بوده و حسین رضایی اون سواری شیک و زیبا رو به نمایش گذاشت.
بله درسته. صد درصد. خیلی فرق کردیم. خیلی پیشرفت کردیم. یه صحبت‌هایی در مورد حسین رضایی شد که جوون ترین نبود و قبلش جوون ترها قهرمان شده بودند اما حسین رضایی جوون ترین سوارکاری بوده که تو این ارتفاع قهرمان شده. صد و پنجاه در رده جهانی هم ارتفاع کوتاهی نیست. این قهرمانی ارزشمنده اگر به این شکل بخوایم نگاه کنیم بله در دوران طلایی هستیم اما خیلی زاویه دیدهای دیگه هم هست که شاید من نتونم بگم تو دوران طلایی هستیم. با توجه به این که با چه زاویه‌ دیدی به این مساله نگاه می‌کنیم.خیلی سوارکار خوب داریم که می‌تونن در سطح جهانی مقام آور باشن و از سمتی دیگه هنوز خیلی کاستی‌ها هست که

زمان سوارکاری شما در باشگاه شاهنشاهی سابق میدون چوگان هم هندیکاپ داشت؟
بله. تا هندیکاپ چهار هم داشتیم. اکثر چهار دوست جلو نبودند، پدر من چهار دست جلو داشت، دهنه‌ها هم هویزه بود، تعلیمی داشتند و شلاق بلند، خب ادامه بدیم، می‌رسیم نزدیک دهه‌ی پنجاه. بچه‌های دیگه‌ای هم بودند که اسب سوار می‌شدند، ارسیا اردلان بود که الان آمریکاست و خدمت شما، ماریون هاراتونیان بود، جواد

مهم‌ترین و رفیق‌ترین اسب زندگی‌تون الان کجاست؟
رفیق ترین اسبم الکسیسه و صاحبش آقای مهندس عمرانی هستند. این اسب الان در دوران استراحته و داره به ‌ما کره می‌ده و زندگی طبیعی و آروم و نرمالی داره. من هر روز که باشگاه می‌رم اول باهاش صحبت می‌کنم. این اسب یه اسب عجیب و ستاره و دوست داشتنی بود برای من.
خودتون چه نظری درباره تکنیک سواری‌تون، نشست تون، روش ارتباط گرفتن و آموزش و بازآموزی اسب‌تون دارید؟ شما با کره کار می‌کنید یا ترجیح می‌دید اسب آماده رو در اختیار بگیرید و با اون مسابقه بدید؟

اولین پا به رکاب شدن تون رو با توجه به سابقه خانوادگی در اسب به خاطر دارید؟
یه اسب پونی خزری بود که اونو سوار شدم.
خاطره خاصی از کودکی تون با اسب دارید که جایی عنوان نکرده باشید؟
تو اون سن و سال بچه‌گی خیلی ما رو مسابقه نمی‌بردند. رده‌ی ما رو نداشتند و ما برای جوانان خیلی کوچیک بودیم. من یازده، دوازده ساله بودم. اون موقع بهترین تمرین ما پرش از روی بالش و تشک‌هایی بود که تو خونه می‌گذاشتیم و پارکور می‌کردیم. بعد که بهش فکر می‌کردم می‌دیدم که چقدر تو پیدا کردن نقطه جهش و گام

چه قدر به پیشرفت در سوارکاری‌تون باور دارید؟ چه کار نکرده‌ای در سوارکاری دارید که دوست دارید انجامش بدید؟
به پشتکار خودم خیلی ایمان دارم چون خیلی وقت تو سوارکاری می‌گذارم. تو همدان که بودم فکر می‌کردم پله‌های ترقی زیاد نبودند. و من به یه جایی رسیدم که حس کردم دارم در جا می‌‌زنم. من اون موقع زیاد مقام می‌آوردم و جایزه‌هام زیاد بود اما یه زمانی فکر کردم که تو صدوپونزده، بیست جایزه شدن دیگه فایده‌ای نداره. این که بیام بین پونزده نفر اول و دوم بشم برام هیچ پیشرفتی نبود. تو همون دوره میومدم تهران کم می‌آوردم چون تو یه مانژ غریب‌تر و ارتفاع بالاتر می‌اومدم و رقابت برام سخت بود. این بود که جا به جا شدم و اومدم تهران. ولی پشتکارم رو همیشه همه‌ی بچه‌ها تعریف می‌کردند. من هر شب خسته می‌رم خونه و صبح انگار دوباره

شما به صورت دایمی به اروپا تردد داری و به جز مسایل مربوط به اسب در اروپا مسابقه دادی سطح سواری ایران را با اروپا با ذکر مصداق‌هایی که راهکار برای جامعه سواری دارند قیاس کن.
لیگ‌ها یه خورده از نظر من متفاوته. ما این جا تو ارتفاع مثلن صدو چهل فقط به فکر بردن و گاز دادن هستیم. اما اونا تو این ارتفاع‌ها دنبال بردن جایزه نیستند. اونا تو رده‌ی پایین اسب رو ترین می‌کنند برای رده‌ی بالا. برنامه برای بردن با اون اسب ندارند. اما تو ایران اون رده‌ها برای ما مثل فیناله. تو اون سطح ما می‌جنگیم. سطح

قهرمانی کشور قطعا دلیل بر موفقیت مطلق یک سوارکار نیست اما در ایران یک هدف بزرگ برای سوارکارهای ماست.‌

شما فکر می‌کنید چند سال دیگه سوارکارهای خانم ما انحصار آقایون رو خواهند شکست؟

شما کمتر محدویت اسب دارید. خیلی سوارکارا فقط یک یا دو حق انتخاب دارند. این حق انتخاب کنار مزیت، معایبی هم نداره؟ همین مساله خواست اسپانسر‌ها و توقع‌شون برای بودن اسب خودشون تو مسابقه.
چرا. همین طور که گفتم همین قهرمانی. شما تو خیلی از مسابقه‌ها اسبت آماده نیست برای اون رده، البته حق انتخاب همیشه چیز بدی نیست اما استثنا هم داره و گاهی استثنا چیز بدی واقع می‌شه. شما وقتی یه دونه داشته باشی مجبویری ولی وقتی حق انتخاب داری شرایط بهتره. قهرمانی برای من اتفاق خوبی نبوده تا الان. این مساله چیزیه که باید باهاش جنگید.

این که راحتی و شرایط خوب و ساده‌تر کار با دام کوچک رو به کار با اسب ترجیح ندادید چیست؟ اسب که مسولیت زیادی داره و یک حیوان ورزشی و بسیار گرون قیمته.
یه مقدارش به خصوصیات اخلاقی بر می‌گرده. چون من تو بچگی بیش فعال و از یه جا نشستن بیزار بودم. شاید یکی از دلایلش این بود و یه دلیل دیگه‌اش شاید این بود که درمان رو خیلی دوست داشتم انجام بدم. کار درمانی اسب رو هم بخوای انجام بدی باید بیرون باشی. اخلاقیاتم به کار اداری نمی‌خوره. دامپزشکی دام کوچک به خصوصیات اخلاقیم نمی‌خوره و من اسب رو خیلی بیشتر از حیوونای دیگه دوست دارم. شاید یکی از دلایلش این باشه.

شما کجا شروع به سواری کردید با چه مربی و با کدوم اسب و چند سال از اون زمان گذشته؟
دو سال و نیم سن داشتم. تو پارک ارم یا پارک ملت سوار این اسبای کرایه‌ای شدم. پدرم من رو سوار کردند و یه دور زدند و پیاده‌ام کردند. پرسیدند خوب بود و من گفتم نه. پرسیدند چرا؟ گفتم کم بود. یه دور دیگه سوارم کردند و پیاده شدم و باز گفتم کم بود. گفتند که سواری رو دوست داره و باید جدی بهش پرداخته بشه. منو بردند پیش آقای بهرامی. یه باشگاهی بود تو گیشا که الان یه اتوبان از توش رد شده.

صفحه7 از15

آخرین‌پست‌های ایران هورسی در اینستاگرام؛ ما را دنبال کنید: