مقالات ادبی، هنری ، تاریخی اسب و سوارکاری

اسب های وحشی منقرض شده در زیستگاه های غیرجنگلی، دشت ها، علفزارهایی با علف های کوتاه و استپ ها می دویدند و مانند اسب های امروزی علفخوار بودند. هیپاریون ها اسب هایی با یک برجستگی دندانی جلویی ـ داخلی (protocone) منفرد در دندان پیش آسیاب و پای سه انگشتی شناخته می شوند که چند جنس هستند.

در میان موجودات فانی، موجودی نیست که زودتر از چاپار پارس به مقصد برسد. زیرا پارسها ترتیب این کار را بسیار ماهرانه داده اند.

لغتنامه ی زبان اسب (1)

در واقع، درک زبان گفتاری،در اسب های مختلف و در مناطق مختلف،متفاوت است. همچنین، افراد مختلف، درک های متفاوتی از زبان اسب دارند، ولی به طور عام، برخی صداها یا علایم هستند که معنی و مفهوم خاصی را می رسانند.

نگاهی به تاریخچه اسب کُرد

بر سنگ های کوه بیستون تصویر اسب شگفت انگیزی با استخوان بندی بسیار قوی نمایان است. آن چنان که شایسته یک اسب کوهستان است این اسب سری بزرگ، استخوان پیشانی و ستیغ های گونه ای برجسته، گوش ها عقب و سرشار از توانایی و هوش است.

ایران باستان همواره محل پرورش بهترین نژادهای اسب در دنیا بوده است به گونه ای که در زمان داریوش و کورش کبیر، ایلخی های بزرگ در نواحی مختلف کشور وجود داشته است.

جایگاه اسب در جهان اساطیر

اسب در ادبیات ودایی: جهان هستی به صورت اسب تجسم یافته و در داستان آفرینش از میان آب ازلی، نخست آتش، عین اسبی است که محل او در آب است و آفریدگار کاینات در تجسم مادی خود به صورت اسب درآمده است. 

در این مقاله به بررسی اسب و جایگاه و مقامش در دوره اوستايي، یعنی در روزگار ايرانياني که در حدود 1200 تا 900 ق م در شرق ايران مي زيسته اند، می پردازیم. گفتنی است اوستا مقام بلندي براي اسب قائل شده است و آن را همسنگ مرد دلير از نعمت هايي شمرده که از ايزدان درخواست مي کرده اند. 

صفحه8 از9

آخرین‌پست‌های ایران هورسی در اینستاگرام؛ ما را دنبال کنید: