مقالات ادبی، هنری ، تاریخی اسب و سوارکاری

نگاره ای از اسب شاه عباس با پیشینه‌ای ۴۲۰ ساله. اثری از رضا عباسی سر‌شناس ترین نقاش دربار شاه عباس.

خواجوي کرماني در «هماي و همايون» از خوبي اسب سخن گفته و در «ديوان» خويش از ناتواني اسبي که به او هديه داده بودند شکايت نموده است:

نقش اسب در ايران باستان

نقش اسب در فرهنگ مردم دوران باستان با قرباني کردن آن براي خدايان شروع شد. با اهلي شدن اين حيوان منبع قدرت عظيمي براي کار و حمل و نقل پيدا شد که تا به حال جريان دارد.

از اواخر هزاره دوم ق م موج هاي تازه اي از هندواروپاييان به پشتيباني گردونه ها و سوارانشان به اروپا و خاورميانه و هند شمال غربي سرازير شدند و در همه جا تسلط يافتند.

اردشیر سوار بر اسب

بشقاب نقره متعلق به دوره ساسانی که بر روی آن نقش برجسته اردشیر سوار بر اسب حک شده است.
محل کشف این اثر باستانی نامعلوم است. (مجموعه توقیفی موزه ملی ایران)

اسب سرکش در سینه لیلی

ليلي گفت: موهايم مشکي ست، مثل شب، حلقه حلقه و مواج، دلت توي حلقه هاي موي من است.
نمي خواهي دلت را آزاد کني؟ نمي خواهي موج گيسوي ليلي را ببيني؟

تيپ اول: اسبچه هايي با جثه كوچك (ارتفاع بطور متوسط 120 سانتيمتر ) و اندام حركتي كوتاه و سم هاي سخت و پوشش بدني ضخيم ، با شرايط زيستي در جنگلها .

صفحه7 از9

آخرین‌پست‌های ایران هورسی در اینستاگرام؛ ما را دنبال کنید: