مقالات ادبی، هنری ، تاریخی اسب و سوارکاری

پگاسوس، اسب بالدار

پگاسوس اسبی بالدار و جاودانه و از اساطیر یونان باستان است. طبق افسانه های یونان باستان، پگاسوس حاصل رابطه مدوسا و پوزئیدون بود.

این مجسمه برنزی دو زن تیرانداز آمازونی را نشان می دهد. آمازونها قبيله‌ اي‌ از زنان‌ جنگجو بودند كه‌ هيچ‌ مردي‌ را ـ به‌ غير از زمانهاي‌ ويژه‌ ـ به‌ قبيله‌ راه‌ نداده‌ و براي‌ خود ملكه‌ اي‌ جنگجو داشتند كه‌ قدرت‌ سياسي‌ نظامي‌ قبيله‌ را در اختيار داشت‌.

اهيمت اسب در ميان ايرانيان شمالي، يعني سکاها، سرمت ها، آلان ها و غيره، هم در نوشته هاي مورخان منعکس است و هم در آثار باستان شناسي و لغوي.  سوارکاري سکاها را هرودتوس و استرابو و ديگر نويسندگان عتيق موکداً ياد کرده اند و هرودتوس آنها را «کمانوران سوار» مي خواند. 

شعری در وصف اسب حضرت علی(ع)

محمّد بن حسام خوسفي، در وصف اسب حضرت علي (ع) شعری سروده است که با هم می خوانیم:

اسب در ایران باستان و گذشته های دور جایگاه و نفوذ عمیقی در عقاید، باورها و تفکر اساطیری جامعه داشته است.

جام نقره‌ای هخامنشی به شکل سر اسب با پیشینه‌ای نزدیک به بیست و پنج سده متعلق به عصر هخامنشی بوده و از دو قسمت تشکیل شده است، یک جام استوانه‌ای و پوسته‌ای به شکل سر اسب که آن را پوشانده است.

طبق آنچه در مقاله قبلی آمد، ايرانيان غربي در مدت دويست سال از آشوريان زيان ديدند و به ويژه مادها صدمات فراوان خوردند.

صفحه6 از9

آخرین‌پست‌های ایران هورسی در اینستاگرام؛ ما را دنبال کنید: